Smash, hét spel

Laatst ging ik een GameCube kopen. De reden daarvoor was simpel. Ik wilde Smash leren spelen. Dit kwam omdat ik in mijn corona verveling een documentaire had gezien over Super Smash. Ik wist dat een vriend het speelde op de Switch maar ik had er nog nooit echt aandacht aan besteed. Deze documentaire, The Smash Brothers, gaf een intrigerend en illuster verhaal van een spel wat bedoeld was om te verdwijnen, dat gehaast was, maar zich uit de vergetelheid wist te trekken puur door de kracht en vaardigheid van de spelers. Met mijn Gamecube controller in hand begon ik mijzelf de eerste stappen te leren.

Van partyspel tot wedstrijd

Super Smash was altijd bedoeld als partyspel. Het moest zo een spel zijn dat je kon spelen met mensen die het nog nooit eerder hadden gespeeld en dat ze zich dan kranig konden weren. Het spel zelf was echter vrij technisch en specifiek. Waar de opvolger allerlei mechanismen had die ervoor zorgde dat zwakkere speler het relatief goed konden doen. Maar Super Smash Melee was gewoon clean. En dat had gevolgen.

Competitie

Als vechtspel moedigt het al snel competitie aan. Hij die leeft met de controller wordt 4-0 uitgeschakeld met de controller. Mensen speelde maar al te graag als hun favoriete Nintendo karakter. Maar hoe wordt je beter? Het eerste wat mensen doen is natuurlijk tegen hun vrienden spelen. Zo bouw je elkaar op om steeds verder te gaan. Maar spelenderwijs leren heeft zijn grenzen. Op een gegeven moment stijgt iemand boven zijn vriendengroep uit. Het wordt zo een groot gat dat je op een gegeven moment met meer tegen deze ene jongen moet. Wanneer dit zelfs niet meer genoeg is, en dat zelfs een zwakker karakter niet het gat kan overbruggen heeft iemand de smaak te pakken. Deze schrijft zich dan in voor een lokaal toernooi. Vervolgens wordt deze persoon volledig in de pan gehakt door de competitie. Het blijkt namelijk dat je vrienden alles behalve sterke oefenpartners zijn. De enige manier om beter te worden is om tegen betere mensen te spelen. Zo zijn de eerste Smash legendes geboren. Toevalligerwijs hadden ze dan iemand in hun omgeving met een ontzettend groot latent vermogen net als die van henzelf. Zij blijven elkaar dan steeds verder drijven tot ze erachter komen dat ze verder gegaan zijn bijna iedereen, ook op toernooien. Daarnaast zijn er allerlei onofficiële technieken die je moet beheersen. Deze waren nooit zo bedoeld, maar kunnen wel. Dat is pas concurreren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *